Kötülük, güzelliklere karşı nankörlük edip etmemekle tespit edilebilir. Ama şartlar değiştiğinde nimetler azaldığında insan bağlılığını sürdürüyor mu asıl ona bakmalı.
Ama birinden birini de görmezden gelmemeliyiz. Zor zamanda sadakat gösteren, iyilik güzellik zamanında yüz de çevirebilir. Çünkü her insan bir değil. Bazı insanların dostluğu refah döneminde kendini gösterir. Bazılarının dostluğu da zor zamanlarımızda.
O yüzden kısaca insanlara dostluğu arkadaşlığı bu bana iyilikle geldi, düşmanlığı da bu kişi bana kötülükle geldi olarak tanımlayıp insanlara sabit etiketler yapıştırmamalıyız. Belli bir öz mesafe koruyup insanların süreçlere göre davranmalarına müsaade etmeliyiz.

Sadakat, Değişen Şartlarda Sınanır

İnsanları tek bir davranışına göre yargılamak, onları “iyi” ya da “kötü” diye kalıcı olarak etiketlemek doğru değildir. Çünkü insanların tutumları, yaşadıkları şartlara ve içinde bulundukları döneme göre değişebilir. Gerçek dostluk ya da nankörlük, sadece bir zamanda değil, zamanın değişiminde belli olur.

İlişkilerde Ölçü ve Mesafe  Olmalı

1. Kötülük ve iyiliği ayırt etmek kolay değildir.
   Bazen biri bize kötülük etmiş gibi görünür ama aslında şartlar onu öyle davranmaya zorlamıştır. Aynı şekilde biri bize iyilik etmiş olabilir ama o iyiliği çıkar için yapmıştır.

2. Gerçek sadakat, zor zamanlarda da sürüp sürmediğiyle anlaşılır.
   İyi günde dost olan çoktur ama asıl değer, kötü günde yanımızda olanlarda ortaya çıkar.

3. Ama tek yönlü bakmamak gerekir.
   Kimi insanlar sıkıntı zamanında kaybolsa da, huzurlu ve güzel günlerde gerçek dostluğunu gösterebilir. Her insan farklıdır.

4. İnsanlara sabit yargılarla yaklaşmamalıyız.
   “Bu hep iyi biridir” veya “bu hep kötüdür” gibi düşünceler yanlıştır. İnsanlar değişir, şartlar değişir.

5. Sağlıklı mesafe önemlidir.
   İnsanlara hem güvenmeli hem de bir ölçü, bir denge korumalıyız. Böylece hayal kırıklıkları da azalır.

🌺 Kısaca:

İnsanları bir anlık davranışlarına göre değil, zaman içinde gösterdikleri tutarlılığa göre değerlendirmeliyiz.
Ne körü körüne bağlanmalı, ne de hemen yargılamalıyız.

ÖĞRETMENLİK DEĞİL, DOSTLUK GEREKİR ✅

İkinci bir ders de insan birbirini anlamalı, hissedebilmeli. İnsanların zordayken yol gösterilmesinden ziyade anlaşılmaya ihtiyacı var. Kişi o destekle sırtını dikleştirebilirse o yolları kendi de görüp yürüyebilir. O yüzden de derdi olana çözüm sormadıysa akıl vermek yerine sempati, anlayış ve sevgimizi göstermeliyiz.

Bu konuda ise kısaca hayat evet sürekli bir öğrenme serüveni ve hepimiz talebeyiz. Ama öğretmen olmak birinin kendine yükleyebileceği bir vasıf değil. Talepte bulunana talebi kadar vermek gerekiyor. Dostumuza da nihayetinde dost olmayı bilmemiz gerekiyor öğretmen değil.

İnsanların her zaman öğüt ya da çözüm değil, anlayış ve empatiye ihtiyacı vardır. Herkes hayatta öğrenme sürecindedir; bu yüzden birbirimize “öğretmenlik” taslamak yerine, destek ve dostluk göstermeliyiz.

Her İnsan Bir Öğrencidir

1. İnsanlar zordayken anlaşılmaya ihtiyaç duyar.
   Her zaman yol gösterilmek değil, sadece dinlenmek ve hissedilmek isterler.

2. Bazen sadece yanında olmak yeterlidir.
   Akıl vermektense, varlığımızla destek olmak daha değerlidir.

3. Herkes bir öğrenme sürecindedir.
   Hayat boyunca hepimiz öğrenciyiz; kimse “öğretmen” rolüne bürünmemelidir.

4. Destek, isteğe göre olmalıdır.
   Karşımızdaki kişi talep ettiğinde, sadece ihtiyacı kadar destek vermeliyiz.

5. Gerçek dostluk, öğretmek değil anlamaktır.
   Dost olmak; rehberlik etmekten çok, anlayış ve sevgi göstermektir.

🌺 Kısacası:

İnsanlara akıl değil, anlayış ver.
Herkes öğrencidir; dostluk öğretmenlik değil, yoldaşlıktır.

SON OLARAK KURAN-I KERİM DİYOR Kİ . 

Sadakat ve İyilikte Ölçü

“Allah, din hususunda sizinle savaşmamış, sizi yurdlarınızdan da çıkarmamış kimselere sadakat göstermenizden, onlara iyilik etmenizden, onlara adalet yapmanızdan sizi yasaklamaz; çünkü Allah adalet yapanları sever.”
Nisa Suresi, 8. Ayet

 

İnsanları Yargılamamak

“Onları yargılamak, ancak Rabb’ime düşer; eğer insaf ve sağduyuyla düşünecek olursanız, bunu bilirsiniz.”
Şuara Suresi, 113. Ayet

Aristoteles
“Gerçek dostluk, yalnızca faydaya veya hazza dayalı değildir; erdem üzerine kuruludur. Dost, yalnızca yanında olduğunda değil, yokluğunda da güven duyduğun kişidir.”