💫 Ruhu zengin olan erken ölür.
🕊️ Ölür dersem, bedenen değil; belki uzun ömür sürer — çünkü kimin ne zaman öleceğini ancak Allah bilir.
🌾 Ama ruh fakirse, o uzun yaşar.
Çünkü bedeni ölse bile, insanlık yaşadıkça onun varlığı da yaşar.

🌱 Ruhun fakir olması, insanın kendisini bilgiyle donatmış, “Bu bana yeter.” demeyen kişi olması demektir.
📚 O, daima öğrenmek ister; Allah’ın sonsuz ilminden kaldırabildiği kadarını talep eder.

🌑 Ruhu zengin olan ise, “Bu bilgi bana yeter.” der.
🚶 Kendini geliştirmez, ilerletmez; Allah’ın ona verdiği akıl, zekâ ve rahmanî duygularını köreltir.

✨ Beyazıd-ı Bistâmî’nin “Daha yok mu?” sözü, işte bu noktada anlam kazanır.
🕯️ O, manevî yükselişte hiçbir durakta durmamış; hakikatte sonsuz olan Allah’a yaklaşmada bir sınır tanımamıştır.

💖 Gerçek fakirlik, Allah’ın bilgisinden pay almaya doymamaktır;
çünkü doyan durur, duran ölür; arayan diridir. 🌟

🌙 “Rabbi zidnî ilmâ.”

(Rabbim! Benim ilmimi artır.) — Tâhâ, 20/114 📖

🤲 Allah’ım, bize ilimle dirilen, arayışla yaşayan bir ruh nasip eyle. 🌿