Avuçlarında pırlanta taşıyorsun, “Buyurun, alın” diyorsun. Ama insanlar soruyor: “Bizi mi kandırıyorsun? O sadece bir cam parçası!” Oysa hocam haklıydı, zamanında beni uyarmıştı: “Oğlum, pırlanta nedir bilmeyene renkli boncuk ver. Daha çok sevinirler. Anlamayana pırlanta verilmez.”
Ama ben merhamet ettim… Yine de pırlantaları dağıtmaya devam ettim. Çünkü gönlüm kıyamadı.
Oysa ilim de böyledir. Sevgi de böyledir. Talep etmeyene verilmez. Emek göstermeyene sunulmaz. Hele ki hikmet, yani işin sırrı, derin yüzü, hiç anlatılmaz. Çünkü her resmin bir de arkası vardır.
“Onlara, ‘İnsanların inandığı gibi siz de inanın’ denildiğinde, ‘Biz sefihlerin inandığı gibi mi inanacağız?’ derler. Bilin ki, asıl sefih olanlar kendileridir; fakat bilmezler.” (Bakara Suresi, 13)