MANEVİ REHBER KİMDİR, GÖREVİ NEDİR?

Manevî rehber; bir insanın kalbini Allah’a yaklaştırmak için ona yol gösteren kişidir. Görevi, rehberlik ettiği kişiyi dolambaçlı, patika yollara değil; otoban gibi geniş, sağlam ve açık bir manevî yola yönlendirmektir.

Ama bu yolda ilerlemek kişinin kendi iradesiyle olur. Rehber, kimsenin iradesine karışmaz, karışmamalıdır.
Çünkü Allah Teâlâ şöyle buyurur:

“Doğrusu, insanın kendi çabası dışında bir şeyi yoktur.”
(Necm Suresi, 39)

İşte bu yüzden bir rehber, sadece kapıyı gösterir ama içeri girmek talebenin kendisine kalmıştır.

BU YOL OTOBAN GİBİDİR AMA DİKKAT GEREKİR

Bu yol geniştir ama dikkat ister. Rehber, öğrencisini (ya da kardeşini) bu yola sokar, ama işi burada bitmez. O kişinin:

• Yan yollara sapmaması

• Dikkatini kaybetmemesi

• Yoldan çıkmaması

için sık sık uyarılar yapar. Bazen bir mesajla, bazen bir hikâyeyle, bazen de çevresindeki dostlarıyla destek olmaya devam eder.

Ama unutma: Bu destek zorla değil, sevgiyle ve hatırlatmayla olur.

HIZ DEĞİL, DEVAMLILIK ÖNEMLİDİR

Bu yolda herkesin hızı farklıdır.
Kimi 300’le gider, kimi 80’le.
Ama önemli olan durmamak ve geri dönmemektir.

Rehber, öğrencisinin hızına değil, yönüne bakar. Yorulan olursa, ona kenarda dinlenmesini önerir. Ama onu tamamen yoldan çıkmasına izin vermez. Çünkü mesele hız değil, istikamet ve sadakattir.

“Az ama devamlı olan ibadet, Allah katında en makbul olandır.”
(Hadis-i Şerif – Buhari)

REHBER SADECE NASİHAT EDEN BİRİ DEĞİLDİR

Rehber bazen konuşmaz. Yanındadır ama sadece varlığıyla bile sana huzur verir.
Bazen bir tebessüm, bazen bir bakış yeter seni kendine getirmeye.
Çünkü seni gerçekten sever. Allah için sever.

“Kardeşine tebessüm etmen sadakadır.”
(Hadis-i Şerif)

SON SÖZ

Rehber olmak kolay iş değildir. Ama iyi bir rehber bulan da çok şanslıdır.
Çünkü onu düşünen, onun için dua eden ve yolda kalması için çabalayan biri vardır.

Unutma:

“Doğru yolda olmak, varışın yarısıdır.”

Ve ne olursa olsun:

“Yeter ki yolda kal… hızın ne olursa olsun!”

PEKİ BU ARABANIN YAKITI NEDİR?

Bir arabayı nasıl benzin götürüyorsa, bu yolda ilerleyen insanı da bazı güzel özellikler götürür. İşte o yakıt:

ISRAR – ISAR – İSTİKRAR = VEDÜD (Samimi Sevgi)

Israr: Vazgeçmemek
Isar: Kendinden fedakârlık yapmak
İstikrar: Devamlılık göstermek

Ve bütün bunların kalbinde: Vedûd, yani karşılıksız, derin bir sevgi.

Fahri Sarrafoğlu
www.hakikatevi.net