İNSAN ZİHNİ HAYAL İLE GERÇEK ARASINDA SIKIŞIP KALIYOR

Değerli dostlar TRT’nin çok güzel hazırladığı bir radyo tiyatrosunu dinledim. Sizlere de tavsiye ediyorum. Oyunun adı

Kırmızı Tuğlalı Ev: https://www.youtube.com/watch?v=S6DUzPnnVb8&list=PLPsdkR5olmzn05l46hL_LSluQX-74pzsM&index=28

NEDEN KIRMIZI TUĞLALI EV?  

Radyo Tiyatrosunda:
“Kırmızı Tuğlalı Ev” adlı radyo tiyatrosu eserinde Bay Maydew, tedavisi için Overberry kasabasına geçici olarak yerleşmiştir. Kızları Alice ve Maggie de onunla birliktedir. Bay Maydew kitapları ve yazılarıyla günlerini geçirirken, kızları Alice ve Maggie de çevreyi keşfetmektedirler… Meggie geçirdiği bir kaza yüzünden kardeşini gezilerinde yalnız bırakır. Alice ilk kez yalnız yaptığı bir gezi sırasında kırmızı tuğlalı evi ve içinde yaşayan gizemli çifti görür…
Radyo tiyatrosunu dinleyince şu notları sizlerle paylaşmak istedim. Ama mutlaka radyo tiyatrosunu dinlemeyi unutmayın !!!

İnsan beyni, kırmızı tuğlalı bir eve benzer. İçi, Hakikat ‘in nuru, salih amel ve faydalı ilimle doldurulmazsa, o boşluk kendi kendini doldurmaya başlar. Kendi kurguladığı hikayelere, vehimlere ve yanılsamalara kapılan zihin, bir süre sonra bu uydurma masallara kendini de inandırır. Zamanında müdahale edilmezse, insanı hakikat planından çıkarıp, gerçeklik dışı sapkın inançların, batıl fikirlerin ve içsel hezeyanların labirentinde kaybolmaya sürükler.

Unutmamak gerekir ki; eğitimsiz, ilimsiz ve hikmetsiz bırakılan bir beyin, fonksiyonsuz kalmaya mahkum bir beyindir.

Modern dünyanın sayısız “Alice”inden birini düşünün. Annnesinin vefatının ardından, görünürde metanetle davransa da derin bir depresyonun kıyısındaydı. Çıktığı geziler, aslında onun için bir kaçıştan ibaretti. Gerçeklerle yüzleşmektense, kendinden kaçmayı, kendi benliğini kaybetmeyi seçmişti. Onun fiziken kayboluşu, aslında zihnen ve ruhen iç dünyasının karanlık dehlizlerinde kayboluşunun bir tezahürüydü. Zamanında uzatılacak bir el, hakikati hatırlatacak bir rehberlik, onu bu girdaptan kurtarabilirdi. Ne var ki o, acı gerçekler yerine, kendi zihninin ürettiği masallara inanmayı tercih etti.

İşte bu bireysel trajedi, aslında insanlık tarihinin en kadim sapmasının bir yansımasıdır: Hakikati reddedip onu masal diye küçümsemek…

Yüce Rabbimiz, bu tehlikeli zihniyeti Kur’an-ı Kerim’de bizlere şöyle haber verir:

“Onlara: ‘Rabbiniz size ne indirdi?’ diye sorulduğunda, ‘Öncekilerin masalları!’ derler.” (Nahl Suresi, 24)

Bir diğer ayet-i kerimede ise şöyle buyrulur:

“Kendisine ayetlerimiz okunduğu zaman: ‘(Bunlar) Eskilerin masallarıdır’ diyen (o inkarcı, azgın) kişilere sakın boyun eğme (ve onlara üzülme)!” (Kalem Suresi, 15)

Psikolojik olarak açıklamak istersek eğer: 

• Bilişsel Çarpıtma (Cognitive Distortion): Gerçeği olduğu gibi değil, çarpıtarak algılama. (Kendi kendine hikaye uydurma)

• Kaçınma Davranışı (Avoidance Behavior): Acı veren duygu ve düşüncelerden uzak durma eylemi. (Gerçeklerden kaçış)

• Ruminasyon (Rumination): Aynı düşünceyi sürekli ve çözümsüz bir şekilde zihinde döndürüp durma. (Zihinsel geviş getirme)

• Depersonalizasyon (Depersonalization): Kendini kendi bedeninden veya zihninden ayrılmış gibi hissetme. (Kendine yabancılaşma)

• Derealizasyon (Derealization): Dış dünyayı gerçek dışı veya bulanık gibi algılama. (Çevreye yabancılaşma)

• Varoluşsal Boşluk (Existential Vacuum): Hayatın anlam ve amacını kaybetmiş olma hissi. (Anlamsızlık ve boşluk duygusu)