Eskilerin anlattığı ibretlik bir hikâye vardır:

Bir adamın bahçesinde karlar hiç erimezmiş…
Mevsim yaz olsa bile o bahçede kış hüküm sürermiş.

Çünkü o adam, bahçesine giren çocukları kovar,
onların neşesini susturur, kahkahalara kapısını kapatırmış.
Sevgiye izin vermeyen bir kalp gibi,
bahçesi de soğuk ve sessiz kalırmış…

Oysa komşularının bahçeleri öyle mi?
Çocuklar özgürce girer çıkar, oynar, güler, koşarmış…
Sanki bastıkları her yerde bahar filizlenir,
karlar usul usul erir, toprak nefes alırmış.

Çünkü orada iyilik varmış…
Ve iyilik olan yere, lütuf gecikmezmiş.

İnsan kalbi de böyledir;
bir bahçedir aslında… 🏡

İyilik ekersen,
umut yeşerir, merhamet büyür,
mevsim hep bahar olur… ✨

Ama bencillik ekersen,
kalbin donar, ruhun üşür,
içinde hiç dinmeyen bir kış başlar… ❄️

Unutma…
Kalbinde ne taşıyorsan,
dünyana da o yansır.

“Kim zerre kadar hayır yaparsa onu görür.”
(Zilzal Suresi 7. Ayet)

Ve bir bilge şöyle der:
“İnsanın ruhu, düşündüğü şeylerin rengine boyanır.”
(Marcus Aurelius)

Gönlü güzel olanın yolu açık,
kalbi bahar olanın ömrü bereketli olsun… 🤲✨
www.hakikatevi.net