Tükenmişlik sendromuna girmiş, yaşam enerjisini kaybetmiş bir insana el uzatmak, onu yeniden diriltmek kadar güzel ve onurlu bir görev yoktur. 
Sabah yataktan kalkmak istemeyen birine, “Haydi gel, tüm sıkıntılarını birlikte aşarız. Evrenin sahibi olan Allah, bize destek vereceğini vaat ediyor.” diyorsunuz…
Ve o anda elinden tutuyorsunuz.
Ne kadar güzel, ne kadar insanca bir davranış bu! 
Evet!
EL VİCDANDA, GÖZ İNSANDA, GÖNÜL ALLAH’TA OLAN HERKES yapar…
Yapamadığı yerde de bilir ki, şifa Allah’tandır, vesilesi insandır. Bu yüzden elinden geldiğince yardımcı olur, gerekirse bir uzmana yönlendirir. 
Bir insanı yeniden hayata bağlamak, dünyada yapılacak en güzel işlerden biridir.
Peki nasıl?
Önce kendimizi tanıyarak, sonra da ısrar – isar – istikrar ile…
Ve tüm bunları muhabbet ve sevgiyle sararak. 
Mü’min Suresi, 60. Ayet 
Maide Suresi, 32. Ayet 
Birini karanlıktan ışığa çıkaran, aslında kendi içinde de bir ışık yakar.
Çünkü bir kalbi diriltmek, insanlığın ruhunu diriltmektir. 