Yazan: Fahri Sarrafoğlu

İstanbul’umuzun tarihi ilçesinde bulunan tarihi cami Fatih Caminin avlusunda çeşitli yaş gruplarında insanlar oturmuş dinleniyorlardı. Caminin Malta kapısından telaşla bir hanım girdi. Yüzünden terler damlıyor bir taraftan da sinirli sinirli kendi kendine konuşuyordu: “Allah Allah ne biçim memleket olduk yahu. Koskoca Fatih’te kuru yolunmuş tavuk bulamıyorum. Ne biçim Müslümanız. Elbette kuru yolunmuş tavuk alacağım. Helal tavuk yedirmem lazım canım misafirlerime…”
Caminin avlusunda bulunan banklardan birine oturdu. Bir taraftan terini silerken diğer taratan orada oturan diğer hanımlara da laf atıyordu.
-Ayol bakar mısınız, hanımlar şu caminin avlusundan giden gençlere. Hiç giydikleri kıyafet olmuş mu? Ne öyle yırtık pırtık giyinmişler.
Yanındaki hanımlar ilk önce hiç cevap vermediler. Ama kuru yolum tavuk isteyen hanım konuşmasını sürdürdü. Bu sefer sözü cami avlusunda bisiklete binen çocukların annesine laf attı.
-Yahu şu çocukların anneleri yok mu Allah aşkına hiç terbiye vermiyorlar mı? Zamane anneleri işte. Çocuk terbiyesi kim onlar kim?

Yanındaki hanımlar bu sefer o bozulmasın diye gayri ihtiyari istemeseler de başını onaylar gibi salladılar. Ama bizim kuru yolum tavuk isteyen teyzemiz adeta makineli tüfek gibi konuşmaya devam ediyordu.  Hiç tanımadığı insanları eleştiriyor, onları kötülüyordu. Şimdi sıra mahalledeki komşularına gelmişti. Üst kat komşusunun ne kadar geveze olduğundan, mahalledeki bakkalın kazıkçı olduğundan, gelininin temizlik noktasında titiz olmamasından bahsetti.
Bizim kuru yolum tavuk isteyen teyzemiz daha sonra gayet rahatlamış bir şekilde Malta çarşısına doğru gitti. İçinden konuşuyordu yine kendi kendine: “ Kuru yolum tavuk alacaktı. Helal olan kuru yolum tavuktu elbette. Gerekli özeni göstermeliydi. Birçok insan bu konuda maalesef hassas değildi.”
Malta Çarşısına girerken yıllardır Darüşşafaka Caddesinde oturan ve tanıyanların ona Hoca Anne dedikleri Safiye Hanım’ı gördü. Kendisi  elinde bastonu ile ağır ağır geliyordu. Ehli tasavvuf kalp gözü açık hanım efendiydi. Gidip elini öpmek istedi Safiye Hanım’ın ama Hoca Anne elini vermedi ve onun elini de tutarak caminin avlusundaki boş bir banka götürüp beraberce oturdular.  Yüzü asık ve birazcık da sinirliydi Hoca Annenin.  Bizim kuru yolum tavuk isteyen teyzemiz buna bir anlam veremedi şaşırdı. Hoca Anne sert bir şekilde başladı konuşmaya:

Bazı insanlar helal yiyecek konusunda oldukça hassaslar bu gayet güzel bir şey. Ama Rabbimiz başka bir şey daha diyor. Sakın ola ölmüş kardeşinizin etini yemeyin diyor. Ve diyor ki :”Sizin bir kısmınız diğerlerinin dedikodusunu yapmasın. Hiç sizden biriniz, ölmüş kardeşinin etini yemekten hoşlanır mı? Elbette ondan tiksinirsiniz. “  Hiç tanımadığımız insanların gıybetini yapmak büyük bir günah ve bir o kadar da çirkindir. Hele hele yakın çevremizde bulunan kişilerin yüzüne karşı söylemeyeceğimiz şeyleri arkasından konuşmak ne tiksinti verici bir harekettir.

Hoca Anne daha sonra kendinden beklenmedik bir hareketle bismillah diyerek bastonunu aldı ve hiç konuşmadan camiye doğru gitti.

Bizim kuru yolum tavuk isteyen, sabahtan beri çarşıyı bir birine katan teyzemiz ise bir süre bankta oturdu. Hoca Anneni söyledikleri doğruydu. Ne kadar utanmıştı. Evet, sabahtan beri yapmadığı gıybet kalmamıştı. O da hemen camiye doğru yöneldi ve hanımların abdest alma yerinden abdest alarak doğru camiye gitti. Önce tövbe etmeliydi yaptıklarından. Şükür ki onu uyandıran biri olmuştu. Ya bu şekilde hayatını devam ettirseydi. Rabbinin huzurunda ne diyecekti. Kuru yolum tavuk araması onu kurtaracak mıydı?

KISACA:
Hucurât Sûresi 12: “Ey iman edenler! Zannın bir çoğundan sakının. Çünkü zannın bir kısmı günahtır. Birbirinizin kusurlarını ve mahremiyetlerini araştırmayın. Birbirinizin gıybetini yapmayın. Herhangi biriniz ölü kardeşinin etini yemekten hoşlanır mı? İşte bundan tiksindiniz! Allah’a karşı gelmekten sakının. Şüphesiz Allah tövbeyi çok kabul edendir, çok merhamet edendir.”

İsrâ Sûresi 36: “Hakkında bilgin bulunmayan şeyin ardına düşme. Çünkü kulak, göz ve gönül, bunların hepsi, yaptıklarından sorumludur.”

Kaf Sûresi 18: “İnsan hiçbir söz söylemez ki, yanında onu gözetleyen yazmaya hazır bir melek bulunmasın.”

2 thoughts on “Kuru yolunmuş tavuk nerede satılır?

  1. Rabbimiz Allahu Teala, bütün Ümmeti Muhammedi bu durumlara düşmekten muhafaza eylesin.
    Gıybet ateşin odunu yediği gibi, bütün hayır ve hasenatını (sevaplarını) yer bitirir de mahşerde hala ödenecek borç kalmış ise sıra imanımızın da paylaşılmasına gelir.
    Allahu Teala cümlemizi böyle durumlara düşmekten muhafaza buyursun inşallah.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

*
*
Website