BİR ŞEYİN HERŞEYİNİ HER ŞEYİN DE BİR ŞEYİNİ BİLMELİYİZ ….(Sakıp Sabancı)

Bir işi iyi öğrenmek insana dayanak kazandırır. Ancak insanın değeri, o işteki başarısından daha büyüktür.

Ağaç aslında topraktan sökülmüş bir durumda onu ayakta tutan tek bir kök kalmış ve o kök belliki zamanla daha çok güçlenmiş ve kocaman ağacı ayakta tutabiliyor. İnsanın da bir şeyin her şeyini öğrendiği zaman işinin hakkıyla güzel yapınca bu şekilde ayakta kalır

Bu ağacın gövdesini, dallarını görüyoruz; köklerinin ne kadar uzandığını bilmiyoruz. Yine de görüntüsü bir soruyu düşündürüyor: Hayatta beni ayakta tutan ne? Bildiklerim mi, başardıklarım mı, inandığım değerler mi?

Bir alanda derinleşmek, emek vermek ve öğrendiklerimizi faydaya dönüştürmek bize güven kazandırabilir. Fakat derinleşirken yönümüzü de sorgulamalıyız. Bilgiyi sağlamlaştıran, yanılabileceğimizi kabul edip öğrenmeye devam etmektir.

Kur’an’da güzel söz, ağaç benzetmesiyle anlatılır: “(Güzel bir söz), kökü sağlam, dalları göğe yükselen bir ağaç gibidir.” (İbrâhim, 14/24;) Bu benzetmeden kendimize şu soruyu çıkarabiliriz: İnandığımız ve söylediğimiz güzel şeyler, davranışlarımızda ne kadar karşılık buluyor?

Hayatımızın bütün değerini tek bir başarıya bağladığımızda, o başarıyı kaybetmek kendimizi de kaybetmişiz gibi hissettirebilir. Oysa işimizi kaybettiğimizde emeğimizin geçmişi, başarısız olduğumuzda insan olarak değerimiz silinmez. Bilgimiz kadar ilişkilerimiz, inancımız ve yardımlaşmamız da bize dayanak olabilir.

Her güçlükten güçlenerek çıkmak zorunda değiliz. Bazen toparlanmak zaman alır; bazen birinin desteğine ihtiyaç duyarız. Kendimize sormamız gereken soru şudur: “Gurur duyduğum başarım elimden alınsa, hayatımda hangi dayanaklar kalır?”
Yıldız ÖZTÜRk