Dünya malını sevmez biriktirmezdi.

Dünya malına kıymet vermezdi hep dağıtırdı.

Dünyaya ehemmiyet vermez Ahiret için çalışırdı.

Kul Allahu tealanin sevgisini Allah u tealanin sevmediklerine düşmanlık ederek kazanır.

Tasavvuf Güzel Ahlaktır.

Yani Allah in emirlerine uymak bu hususta gösterişten uzak durmaktır.

Buda büyüklere karşı saygı ve edep , küçüklere karşı şefkatli , emsallere karşı insaflı ve adil davranmaktır.

3.NEFSINE SAHİP OLMAKTIR 

Buda nefsin boş isteklerine heva ve heveslerine şeytana uymamakla olur.

Kul ne ile Muhabbete Nail olur diye sorulunca

Allah u tealinin evliyasına dost olmak

Düşmanına düşman olmakla olunur.

Bütün işleri neticesi  sıhhatli ve faydalı olması için iki şart vardır.

Sabır

İhlas
İrade nefsin arzularına muhalefet edip onun Allah in emirlerine yöneltmek ve kendisi için Allah in takdir ettiklerine razı olmaktır

Şeyh Hazretlerinin Halvetiyye Tarikatının Şa’baniyye kolu ikinci piri ve müceddidi olmasıyla gerçekleşmiştir.

Safranbolu’ya bağlı büyükçede Halveti-Şabani şeyhlerinden Şeyh Mehmed Efendi’ye intisap etmiş ve ondan hilafet almıştır.

Şeh’yi ona “senin kabiliyetin fazladır Sen Zora’lı Mehmet efendiye gitmelisin”

Mustafa Efendi’nin müritliğe ve tarikatına girişini kabul ederek Halfeti yoluna intisabından sonra uzun müddet mürşidi Mehmet zoravi hazretlerine hizmette kalan Çerkeşli Mustafa Efendi olağanüstü cehed, gayret ve mihnetlerle manevi tekbilini ikmal ederek mürşidince halifetle, irşadla vazifelendirilerek mana erenleri arasındaki yerini almıştır. Halveti yolunda Şaban-ı Veli Hazretlerinden sonra velayette engin bir mertemeye erişen Mustafa Çerkeşi Hazretleri, Halveti yolunda “Pir-i sani” manevi mertebesine ulaşmıştır. Kendisinden pek çok manevi haller ve kerametler zuhura gelen Çerkeşi Hazretleri, Mehmet Zoravi Hazretlerinin en kamil Halifesidir.

Risale Fi Tahkiki’t t-tasavvuf Risalesinden

Çerkeşî Mustafa Efendi bu risâlede tasavvuf tarihi açısından dikkate değer önemli tespitlerde bulunur. Ona göre tarikat mensuplarının ulaşmaya çalıştıkları tasavvuf yolu fiil,sıfat ve zât tecellileri(tecelli-i ef’âl, tecelli-i sıfât,tecelli-i zât ) olarak tanımlanan üç halden ibarettir.Bu üç tecelliye mazhar olanlar zâhiren üç bâtıl fıkra mensuplarına (Cebriye,Hulûliyye, İttihâdiyye) benzerler.Fiil tecellileri sahipleri Cebriye,sıfat ve zât tecellileri sahipleri ise Hulûliyye ve ittihâdiyye mensuplarına benzetilebilirler.Ancak bu üç halin kendilerinde tecelli ettiği sûfilerin cebir,hulûl ve ittihad fikirleriyle hiçbir ilgisi yoktur. Sûfileri bu bâtıl fırka mensuplarından ayırt etmenin temel ölçüsü şeriat-ı Muhammediyye’dir.

Şeriattan ayrılmamak şartıyla yukarıdaki üç hâl ve makamın kendisi üzerindeki tecellilerinden bahseden sûfinin sözleri ilâhi sır ve hikmetlerden ibarettir; ondan zuhur eden olağanüstü hâller ise kerâmettir. Ancak kerâmet göstermek Allah, peygamber ve mürşid katında makbul değildir; çünkü edebe aykırıdır. Şeriata aykırı en ufak bir harekette bulunan sûfi sapıktır;sözleri ilhâd, İfsat,ondan zuhur eden hâller sihir ve istidrâc